شبکه انديشمندان قم
Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 78392
تاریخ انتشار : 20 تیر 1394 8:48
تعداد مشاهدات : 2326

راه حل مسئله فلسطين و آزادسازی قدس شريف

نجات فلسطين با دريوزگي از سازمان ملل يا از قدرتهاي مسلّط و به طريق اولي از رژيم غاصب به دست نمي آيد، راه نجات فقط ايستادگي و مقاومت است، با توحيد کلمه ي فلسطينيان و کلمه ي توحيد که ذخيره ي بي پايان حرکت جهادي است.

صهيونيست هاي مهاجر غربي مي گذرد. در طول اين سالها گروه هاي مختلف با ايدئولوژي هاي رنگارنگ خود را پرچم دار مبارزه با رژيم صهيونيستي معرفي کرده و نسخه هاي مختلفي براي احياء حقوق ملت مظلوم فلسطين پيچيده اند. راه حل هايي که گاه با حقوق واقعي اين ملت تطابق داشته و گاه حاصلي جز به رسميت شمردن حقوق متجاوز به همراه نداشته است. در اين بين حکيم فرزانه انقلاب اسلامي در طول سال هاي متمادي زعامتشان، به مساله فلسطين و راه حل آن توجه داشته و ضمن نقد راهکارهاي انحرافي، راهکار اسلامي و منطقي آن را ارائه داده اند. در آستانه روز قدس، که روز قيام همه جانبه ملت مسلمان براي نجات قدس شريف است، جا دارد تا کلام و رهنمودهاي معظم له مرور گردد.

 «اسرائيل بايد از بين برود»، يک منطق انساني است

اين منطقي که امام بزرگوار مطرح کردند که «اسرائيل بايد از بين برود»، يک منطق انساني است؛ ما سازوکار عملي آن را هم به دنيا ارائه کرديم، که کسي هم نتوانست هيچ ايراد منطقي بگيرد. ما گفتيم از اين مردمي که در اين منطقه زندگي ميکنند و اهل اينجا هستند و متعلق به خود اينجا هستند، يک نظرسنجي و نظرخواهي بشود؛ يعني يک رفراندمي انجام بگيرد، رژيم حاکم بر اين منطقه را رفراندم معين کند، مردم معين کنند؛ معناي از بين رفتن رژيم صهيونيستي يعني اين؛ سازوکار آن اين است؛ يک کاري است که منطق امروز دنيا آن را درک ميکند و ميفهمد و مي پسندد و کاري است عملي. ما حتي شکل آن را هم در ارتباط با سازمان ملل و بعضي از مراجع بين المللي تعيين کرديم و ابراز کرديم، محل بحث هم واقع شد؛ يعني اين رژيم وحشي و گرگ صفت که سياستش اين است که با مشت آهنين، با بي رحمي و سنگ دلي با مردم رفتار بکند و آدم کشي و کودک کشي و حمله ي به مناطق و ويرانگري اصلاً برايش مهم نيست و انکار هم نميکند، علاجش جز از بين رفتن و نابود شدن نيست؛ که اگر ان شاءالله آن روز فرارسيد و نابود شد، که چه بهتر؛ [اما] تا وقتي که اين رژيم جعلي سرِپا است و نابود نشده است، علاج چيست؟ علاج، مقاومت قاطع و مسلحانه ي در مقابل اين رژيم است؛ در مقابله ي با رژيم صهيونيستي، بايد از سوي فلسطيني ها دست قدرت نشان داده بشود. کسي گمان نکند که اگر چنانچه موشکهاي غزه نبود، رژيم صهيونيستي کوتاه مي آمد؛ نخير. حالا شما نگاه کنيد ببينيد در کرانه ي باختري چه ميکنند! در کرانه ي باختري که موشکي وجود ندارد، سلاحي وجود ندارد، تفنگي وجود ندارد؛ آنجا تنها ابزار و سلاح مردم، سنگ است؛ ببينيد آنجا رژيم صهيونيستي دارد چه کار ميکند: هرچه از دستش بر بيايد، خانه هاي مردم را خراب ميکند، باغهاي مردم را خراب ميکند، زندگي مردم را نابود ميکند، آنها را به خواري و ذلت ميکشاند، تحقير ميکند؛ اگر لازم شد آب را رويشان ميبندد، برق را رويشان ميبندد؛ کسي مثل ياسر عرفات را که اين همه با صهيونيست ها همراهي کرد، نتوانستند تحمل کنند، محاصره اش کردند، تحقيرش کردند، مسمومش کردند، نابودش کردند. اين جور نيست که اگر چنانچه دست قدرت در مقابل صهيونيست ها نشان ندهيم، آنها به کسي رحم کنند، ملاحظه ي کسي را بکنند، حق کسي را رعايت کنند، ابداً؛ تنها علاجي که تا قبل از نابودي اين رژيم وجود دارد عبارت است از اينکه فلسطيني ها بتوانند قدرتمندانه برخورد کنند؛ اگر قدرتمندانه برخورد کردند، احتمال اينکه طرف مقابل - که همين رژيم گرگ صفتِ خشن است - کوتاه بيايد، وجود دارد؛ کمااينکه الان دارند با همه ي توان دنبال آتش بس ميگردند؛ يعني بيچاره شدند. آدم کشي ميکند، کودک کشي ميکند، قساوت بيرون از حد و اندازه ي معقول بشري نشان ميدهد، اما در عين حال عاجز هم هست؛ يعني در يک محذور، در يک گرفتاري سخت گرفتار است؛ لذا دنبال آتش بس است. لذا بنده عقيده ام اين است، اين اعتقاد ما است که کرانه ي باختري هم مثل غزه بايد مسلح بشود. دست قدرت [لازم است ]. کساني که علاقه مند به سرنوشت فلسطينند، اگر ميتوانند کاري بکنند، کار اين است؛ در آنجا هم بايد مردم را مسلح کنند. تنها چيزي که ممکن است از محنت فلسطيني ها بکاهد، عبارت است از همين که دست قدرت داشته باشند، بتوانند قدرت نمايي بکنند؛ والا با برخورد رام و مطيع و سازش کارانه، هيچ کاري به نفع فلسطيني ها انجام نخواهد گرفت و از خشونت اين موجود خشن و خبيث و گرگ صفت چيزي کاسته نخواهد شد.

بيانات در ديدار دانشجويان 1/5/93

 

راه حلّ مسأله فلسطين، راه حلهاي تحميلي و دروغين نيست

راه حلّ مسأله فلسطين، راه حلهاي تحميلي و دروغين نيست. تنها راه حلّ مسأله فلسطين اين است که مردم واقعي فلسطين - نه مهاجران غاصب و اشغالگر - چه آنهايي که در داخل فلسطين ماندند، چه آنهايي که در بيرون فلسطين هستند، خود نظام حاکم بر کشورشان را تعيين کنند. اگر اتّکاء به آراءِ يک ملت از نظر مدّعيان دمکراسي در دنيا حرف راستي است، ملت فلسطين هم يک ملت است و بايد تصميم بگيرد. رژيم غاصبي که امروز در سرزمين فلسطين بر سرِ کار است، هيچ حقّي بر اين سرزمين ندارد؛ يک رژيم جعلي، دروغين و ساخته دست قدرتهاي ظالم است. بنابراين از مردم فلسطين نبايد بخواهند اين رژيم را به رسميت بشناسند. اگر کسي در دنياي اسلام اين اشتباه را بکند و اين رژيم ظالم را به رسميت بشناسد، علاوه بر اين که براي خود روسياهي و ننگ به وجود خواهد آورد، کار بي فايده اي هم کرده است؛ چون اين رژيم قابل دوام نيست. صهيونيستها خيال مي کنند توانسته اند بر فلسطين مسلّط شوند و تا ابد فلسطين متعلّق به آنهاست! نخير؛ اين طور نيست. سرنوشت فلسطين اين است که قطعاً يک روز کشور فلسطين خواهد شد. ملت فلسطين در اين راه قيام کرده است. وظيفه ملتها و دولتهاي مسلمان اين است که اين فاصله را هر چه بيشتر کم کنند و کاري کنند که ملت فلسطين به آن روز برسد.

بيانات در سالگرد ارتحال حضرت امام خميني(ره) 14/3/81

 

راه نجات ملت فلسطين، مذاکره نيست!

مغالطه ي بزرگ ديگر آن است که گفته شود تنها راه نجات ملت فلسطين، مذاکره است! مذاکره با کي؟ با رژيم غاصب و زورگو و گمراهي که جز به زور، به هيچ اصل ديگري معتقد نيست؟ آنان که به اين بازيچه و فريب خود را دلخوش کردند چه به دست آوردند. آنچه آنها به عنوان حکومت خودگردان از صهيونيستها گرفتند، با صرفنظر از ماهيت تحقيرآميز و اهانتبار آن، اولاً با هزينه ي سنگينِ اعتراف به مالکيت رژيم غاصب بر تقريباً سراسر فلسطين تمام شد، ثانياً همان حکومت نيم بند و دروغين را هم با بهانه هاي واهي در مواردي زير پاي خود لگد کوب کردند؛ محاصره ي ياسر عرفات در ساختمان مديريتش در رام الله و انواع تحقير و تذليل او حادثه اي نيست که فراموش شود.

بيانات در چهارمين کنفرانس حمايت از ملت فلسطين 14/12/87

 

مسأله ي فلسطين با عقب نشيني حل نخواهد شد

نکته ي مهم ديگر اين است که مسأله ي فلسطين با اين عقب نشيني ها حل نخواهد شد؛ اين را بدانند. هم امريکا بداند، هم صهيونيست ها بدانند، هم کساني که حالت دلالي دارند و به شکل دلال دارند عمل مي کنند، بدانند که مسأله ي فلسطين اين طوري حل نخواهد شد. اين که از يک قسمت عقب نشيني کنند، بعد قضيه تمام شود، اين نمي شود. کسي بيايد خانه ي شما را به زور اشغال کند، بعد از مدتي يک اتاق کوچک را آن گوشه ي خانه به شما بدهد، بقيه ي خانه را هم به اسم خودش ثبت کند؛ مگر مي شود چنين چيزي؟ فلسطين را گرفته اند؛ حالا ناچار شده اند از گوشه يي از فلسطين عقب نشيني کنند؛ کسي بگويد خيلي خوب، حالا که اين جا را داديد، پس ديگر بقيه ي فلسطين مال شما! مگر مي شود چنين چيزي؟ مسأله ي فلسطين اين طوري حل نخواهد شد. مسأله ي فلسطين فقط يک راه دارد؛ همان چيزي که ما چند سال پيش اعلام کرديم: از فلسطيني هاي اصيل - چه آنهايي که داخل فلسطين هستند، چه آنهايي که در اردوگاه ها هستند، چه آنهايي که در کشورهاي ديگر هستند؛ چه مسلمان باشند، چه يهودي باشند، چه مسيحي باشند، فرقي نمي کند؛ فلسطيني باشند - نظرخواهي کنند؛ هر دولتي که آنها خواستند، سر کار بيايد. آن دولت اگر مسلمان باشد، اگر مسيحي باشد، اگر يهودي باشد، اگر مخلوط باشد، چنانچه برخاسته ي از آراء خود فلسطيني ها باشد، مورد قبول است و مسأله ي فلسطين را حل خواهد کرد. بدون اين، مسأله ي فلسطين حل نخواهد شد.

بيانات در خطبه هاي نمازجمعه 28/5/84

 

نجات فلسطين با دريوزگي از سازمان ملل يا از قدرتهاي مسلّط و رژيم غاصب به دست نمي آيد

نجات فلسطين با دريوزگي از سازمان ملل يا از قدرتهاي مسلّط و به طريق اولي از رژيم غاصب به دست نمي آيد، راه نجات فقط ايستادگي و مقاومت است، با توحيد کلمه ي فلسطينيان و کلمه ي توحيد که ذخيره ي بي پايان حرکت جهادي است.

ارکان اين مقاومت، از سوئي گروههاي مجاهد فلسطيني و آحاد مردم مؤمن و مقاوم فلسطين در داخل و خارج آن کشورند؛ و از سوئي ديگر، دولتها و ملتهاي مسلمان در سراسر جهان، بويژه عالمان ديني و روشنفکران و نخبگان سياسي و دانشگاهيان. اگر اين دو رکن مستحکم در جاي خود قرار گيرند، بيشک وجدانهاي بيدار و دلها و انديشه هائي که افسون تبليغات امپراتوري خبري استکبار و صهيونيزم، آنها را مسخ نکرده، در هر نقطه ي عالَم به ياري ذيحق و مظلوم خواهند شتافت و دستگاه استکبار را در برابر طوفاني از انديشه و احساس و عمل قرار خواهند داد.

بيانات در چهارمين کنفرانس حمايت از ملت فلسطين 14/12/87

 

گره مسئله ي فلسطين با دخالت آمريکائي ها باز نميشود

گره مسئله ي فلسطين با دخالت آمريکائي ها باز نميشود؛ کورتر ميشود. هرچه آمريکائي ها در اين قضيه دخالت کنند، گره را کورتر ميکنند. ملت فلسطين، ملت بيداري است؛ ملت آزاده اي است؛ ملت روشن فکري است. دولتي انتخاب کرده است، بگذاريد آن دولت با پشتيباني آن ملت کارهاي خودش را بکند. دخالت آنها، آن هم دخالت يکجانبه، زورگويانه، به نفع رژيم غاصب صهيونيستي، هرچه ميگذرد، ماجراي فلسطين را دشوارتر ميکند. البته اين مسائل حل خواهد شد؛ هم مسئله ي عراق حل خواهد شد، هم مسئله ي فلسطين حل خواهد شد؛ اما آن روزي حل خواهد شد که با حل اين مسائل، از حيثيت و هويت و موجوديت استکبار آمريکائي هم ديگر چيزي باقي نخواهد ماند.

بيانات در ديدار مردم لار 19/2/87

 

ما همه پرسي از ملت فلسطين را پيشنهاد ميکنيم

طرح جمهوري اسلامي براي حل قضيه ي فلسطين و التيام اين زخم کهنه، طرحي روشن، منطقي و منطبق بر معارف سياسي پذيرفته شده ي افکار عمومي جهاني است که قبلاً به تفصيل ارائه شده است. ما نه جنگ کلاسيکِ ارتشهاي کشورهاي اسلامي را پيشنهاد ميکنيم، و نه به دريا ريختن يهوديان مهاجر را، و نه البته حکميت سازمان ملل و ديگر سازمانهاي بين المللي را؛ ما همه پرسي از ملت فلسطين را پيشنهاد ميکنيم. ملت فلسطين نيز مانند هر ملت ديگر حق دارد سرنوشت خود را تعيين کند و نظام حاکم بر کشورش را برگزيند. همه ي مردم اصلي فلسطين، از مسلمان و مسيحي و يهودي - نه مهاجران بيگانه - در هر جا هستند؛ در داخل فلسطين، در اردوگاه ها و در هر نقطه ي ديگر، در يک همه پرسي عمومي و منضبط شرکت کنند و نظام آينده ي فلسطين را تعيين کنند. آن نظام و دولتِ برآمده ي از آن، پس از استقرار، تکليف مهاجران غير فلسطيني را که در ساليان گذشته به اين کشور کوچ کرده اند، معين خواهد کرد. اين يک طرح عادلانه و منطقي است که افکار عمومي جهاني آن را بدرستي درک ميکند و ميتواند از حمايت ملتها و دولتهاي مستقل برخوردار شود. البته انتظار نداريم که صهيونيستهاي غاصب به آساني به آن تن در دهند، و اينجاست که نقش دولتها و ملتها و سازمانهاي مقاومت شکل ميگيرد و معني مي يابد. مهمترين رکن حمايت از ملت فلسطين، قطع پشتيباني از دشمن غاصب است؛ و اين وظيفه ي بزرگ دولتهاي اسلامي است.

اکنون پس از به ميدان آمدن ملتها و شعارهاي قدرتمندانه ي آنان بر ضد رژيم صهيونيست، دولتهاي مسلمان با چه منطقي روابط خود با رژيم غاصب را ادامه ميدهند؟ سند صداقت دولتهاي مسلمان در جانبداري شان از ملت فلسطين، قطع روابط آشکار و پنهان سياسي و اقتصادي با آن رژيم است. دولتهائي که ميزبان سفارتخانه ها يا دفاتر اقتصادي صهيونيستهايند، نميتوانند مدعي دفاع از فلسطين باشند و هيچ شعار ضد صهيونيستي از سوي آنان، جدي و واقعي تلقي نخواهد شد.

سازمانهاي مقاومت اسلامي که بار سنگين جهاد را در سالهاي گذشته بر دوش داشته اند، امروز نيز با همان تکليف بزرگ روبه رويند. مقاومت سازمان يافته ي آنان، بازوي فعالي است که ميتواند ملت فلسطين را به سوي اين هدف نهائي به پيش ببرد. مقاومت شجاعانه از سوي مردمي که خانه و کشورشان اشغال شده، در همه ي ميثاقهاي بين المللي به رسميت شناخته شده و مورد تحسين و تجليل قرار گرفته است. تهمت تروريزم از سوي شبکه ي سياسي و رسانه اي وابسته به صهيونيزم، سخن پوچ و بي ارزشي است. تروريست آشکار، رژيم صهيونيستي و حاميان غربي آنهايند؛ و مقاومت فلسطيني، حرکتي ضد تروريستهاي جرّار و حرکتي انساني و مقدس است.

بيانات در کنفرانس حمايت از انتفاضه فلسطين 9/7/90

 

راه حلّ نظرخواهي از خودِ مردم فلسطين

براي اين مسأله، راه حلِ ّ منطقي وجود دارد. راه حلِ ّ منطقي راه حلّي است که همه وجدانهاي بيدار دنيا و همه کساني که به مفاهيم امروزِ دنيا معتقدند، ناچارند آن را قبول کنند. ما يک سال و نيم قبل هم اين راه حل را گفتيم و دولت جمهوري اسلامي بارها در مجامع و در مذاکرات بين الدولي آن را تکرار کرده است. الان هم ما همان را مي گوييم و بر آن هم اصرار مي ورزيم: راه حلّ نظرخواهي از خودِ مردم فلسطين؛ همه کساني که از فلسطين آواره شده اند؛ البته آنهايي که مايلند به سرزمين فلسطين و به خانه خودشان برگردند. اين يک امر منطقي است. اين کساني که در لبنان و در اردن و در کويت و در مصر و در بقيه کشورهاي عربي سرگردانند، به کشور و به خانه خودشان فلسطين برگردند - آنهايي که مايلند؛ نمي گوييم کسي را به زور بياورند - و از کساني که قبل از سال 1948 که سال تشکيل دولت جعلي اسرائيل است، در فلسطين بوده اند - چه مسلمانشان، چه مسيحي شان، چه يهودي شان - نظرخواهي شود. اينها در يک نظرخواهي عمومي، رژيم حاکم بر سرزمين فلسطين را تعيين کنند. اين دمکراسي است. چطور براي همه دنيا دمکراسي خوب است، براي مردم فلسطين دموکراسي خوب نيست؟! چطور همه مردم دنيا حق دارند در سرنوشت خود دخالت کنند، اما مردم فلسطين حق ندارند؟! هيچ کس شک ندارد رژيمي که امروز در فلسطين بر سرِ کار است، رژيمي است که با زور، با حيله و ترفند و با فشار روي کار آمده است؛ در اين کسي شک ندارد. صهيونيستها با مسالمت نيامده اند؛ مقداري با حيله و ترفند و مقداري با زور سلاح و فشار بر سرکار آمدند ؛ لذا يک رژيم تحميلي دارند. خيلي خوب؛ مردم فلسطين جمع شوند، رأي بدهند و نوع رژيمي را که در اين کشور بايد حاکم باشد، انتخاب کنند. آن رژيم و آن دولت، تشکيل شود و درباره کساني که بعد از سال 1948 به سرزمين فلسطين آمده اند، تصميم گيري کند؛ هر چه تصميم گرفت. اگر تصميم گرفت بمانند، پس بمانند، اگر هم تصميم گرفت بروند، پس بروند. اين، هم آراءِ مردم است، هم دمکراسي است، هم حقوق بشر است، هم منطبق با منطق فعلي دنياست. اين راه حل. خوب؛ اين راه حل بايد اجرا شود. غاصب که با زبان خوش اين راه حل را قبول نمي کند! اين جاست که همه اطراف قضيه بايد خودشان را مسؤول بدانند؛ هم دولتهاي عربي، هم دولتهاي اسلامي، هم ملتهاي مسلمان در همه دنيا، هم بخصوص خود ملت فلسطين و هم مجامع جهاني. هرکدام مسؤوليتي دارند که اصرار بورزند اين راه حلّ منطقي بايد تحقّق پيدا کند و مي شود تحقّق پيدا کند. بعضيها نگويند آقا! چنين چيزي خواب و خيال است و ممکن نيست؛ نخير! مي شود. کشورهاي درياي بالتيک بعد از گذشتِ چهل سال و اندي که جزو شوروي سابق بودند، برگشتند و مستقل شدند. کشورهاي منطقه قفقاز بعضي در حدود صد سال قبل از اين که شوروي تشکيل شود در اختيار روسيه تزاري بودند؛ بعد برگشتند و مستقل شدند. الان قزّاقستان، آذربايجان، گرجستان و بقيه مستقلند؛ خودشان هستند. پس اين ممکن است. اين طور نيست که اين يک امر نشدني باشد؛ نخير، شدني است. منتها اراده و عزم لازم دارد، جرأت و دليري لازم دارد. کي بايد دليري به خرج دهد؟ ملتها يا دولتها؟ ملتها دليرند، ملتها نمي ترسند؛ ملتها نشان داده اند که آماده اند. پس دولتها اين جا وظيفه دارند؛ در رأس همه و مقدّم بر همه، دولتهاي عربي. نشست اخير سرانِ عرب در بيروت، نشست خوبي نبود. اينها مي توانستند از اين اجلاس استفاده هاي خيلي بزرگي بکنند که فقط به سود فلسطين نبود؛ به سود خود دولتهاي عرب هم بود. امروز دولتهاي عرب مي توانند جلو بيفتند و محبوبيت و حمايت ملتهاي خودشان را در قضيه فلسطين کسب کنند. اگر دولت و حکومتي مورد حمايت مردم خود باشد، ديگر امريکا نمي تواند با او کاري بکند، ديگر از امريکا نخواهد ترسيد، ديگر لازم نمي داند که ملاحظه امريکا را بکند. در اين قضيه، دولتهاي عرب خيلي کارهاي خوب مي توانستند بکنند و مي توانند بکنند.

بيانات در خطبه هاي نمازجمعه 16/1/81

 

تنها راه حل مسئله ي فلسطين، مقاومت و مبارزه است

شما دوستاني که اينجا حضور داريد، روي همين حرفهائي که اين آقايان زدند: ايني که اصل، مبارزه است؛ اينکه هيچ راه حلي جزو مقاومت در قضيه ي فلسطين وجود ندارد، روي اين حرفها ايستادگي کنيد. اين حرفها را صريحاً بزنيد؛ نگذاريد مجاملات سياسي و جوسازي هاي سياسي بر اين منطق غلبه پيدا کند. هر کسي از فلسطيني ها که از راه مقاومت پايش را کنار گذاشت، ضرر کرد. اسرائيل در خواست صلح صادق نيست؛ اگرچه اگر صادق هم بود، غلط ميکرد و او در اينجا حق ندارد؛ اما صادق هم نيست. آن کساني که در راه مذاکره وارد شدند، مجبور شدند تحميلات دشمن را قبول کنند. اگر يک لحظه پايشان را از مسير تحميلات دشمن دور گذاشتند، يا حذف شدند يا تحقير شدند؛ که شما نمونه هاي هر دواش را ملاحظه کرديد و ديديد. بعضي ها را حذف کردند، بعضي ها را هم تحقير و تدري ء کردند. راه قدس، راه فلسطين، راه نجات مسئله ي فلسطين و حل مسئله ي فلسطين، جز راه مبارزه نيست، که آقايان اين را گفتند و من خوشحالم از اينکه مي بينم اين مسئله در جمع شماها مورد اتفاق است و همه آن را قبول داريد. آن کسي که اين راه را قبول ندارد، چه دانسته و چه ندانسته، دارد به مسئله ي فلسطين ضربه ميزند. اگر دانسته باشد، اسمش خيانت است؛ اگر ندانسته باشد، اسمش جهل و غفلت است؛ علي اي حال ضربه است به مسئله ي فلسطين؛ ضربه ميزنند به مسئله ي فلسطين. فلسطين هيچ راهي جز مقاومت ندارد؛ اين را بايد بگويند، بايد بخواهند؛ دولتهاي اسلامي هم بايد همين را تکرار کنند. البته بسياري از دولتهاي عرب، در قضيه ي غزه و قبل از او در قضاياي ديگر، امتحان بسيار بدي دادند؛ بسيار امتحان بدي دادند. هر وقت صحبت مسئله ي فلسطين شد، هي گفتند مسئله ي فلسطين مسئله ي عربي است! آن وقتي که وقت عمل آمد، مسئله ي فلسطين بکلي از همه ي معادلاتشان حذف شد و به جاي اينکه به فلسطين کمک کنند، به فلسطيني کمک کنند، به برادر عرب خودشان کمک کنند - اگر به اسلام هم عقيده ندارند، اقلاً به عربيت خودشان پابند باشند - همه از ميدان عقب کشيدند! بسيار امتحان بدي دادند. اينها هم در تاريخ خواهد ماند. و اين سزاها و جزاها مربوط به آخرت فقط نيست، در دنيا هم اينجور است. همچناني که نصرت خداوند نسبت به شماها که داريد مبارزه ميکنيد، مال آنجا نيست. در همين آيه اي که خواندند - که آقاي خالد مشعل هم تکرار کردند - ملائکه ميگويند: «نحن اولياؤکم في الحياة الدّنيا و في الاخرة». بنابراين فقط براي آخرت نيست، در دنيا هم ملائکة اللَّه، فرشتگان الهي و قواي معنوي الهي کمک ميکنند آن کساني که: «قالوا ربّنا اللَّه ثمّ استقاموا». اينها کمک ميکنند.

بيانات در ديدار شرکت کنندگان در افتتاحيه ي همايش غزه 8/12/88

 

تنها راه حل مساله؛ ادامه انتفاضه و ايستادگي مردم فلسطين

براي مواجهه با ظلم فجيعي که اين روزها نسبت به مردم فلسطين اعمال مي شود، دو راه علاج وجود دارد. اين دو راه علاج اجتناب ناپذير است و بايد همه آن را قبول کنند و از اين دو راه بروند:

راه اوّل، ادامه انتفاضه و ايستادگي مردم فلسطين است، که بحمداللَّه تاکنون ايستاده اند. اوج اين ايستادگي، همين عمليات استشهادي است. اين که يک مرد، يک جوان، يک پسر و يک دختر حاضر مي شود براي منافع و مصالح ملت و دينش جان خود را فدا کند، اوج افتخار و شجاعت و شهامت است. اين همان چيزي است که دشمن از آن مي ترسد. لذا شما ملاحظه کرديد، از رئيس جمهور امريکا گرفته تا همه کساني که در سراسر دنيا در خطّ امريکا کار مي کنند و حرف مي زنند، سعي کردند با شماتت و ملامت و فلسفه بافي، عمليات استشهادي را متوقّف کنند. نه؛ عمليات استشهادي اوج عظمت يک ملت و اوج حماسه است. آن جايي که يک نيروي نظامي با کمال فداکاري از ميهن خود دفاع مي کند، مگر عمليات استشهادي نيست؟ آن جايي که يک ارتش ظالم و ستمگر به يک کشور تجاوز مي کند و مردم آن کشور در مقابل آن ارتش مي ايستند، مگر آن جا عمليات استشهادي نيست؟ کيست که بتواند چنين کاري را محکوم کند؟ کيست که بتواند از عظمت و ارزش اين کار در چشم انسانهاي باوجدان و باانصاف بکاهد؟ عمليات استشهادي، اوج عظمت آنهاست. حالا عدّه اي بنشينند براي خودشان بگويند و بنويسند و ملتي را که پنجاه سال است به خاطر کوتاهي گذشتگانش و به خاطر عدم توجّه نسل قبلي خودش به منافع بلند مدت، الان مجبور است با جان خود به ميدان بيايد تا حقوق خود را زنده کند، ملامت کنند؛ مگر اين در حال آن ملت تأثير دارد؟ ملت فلسطين، زنده و بيدار است و پيش مي رود.

راه دوم، حمايتهاست. همه دنيا بايد از اينها حمايت کنند. البته ملتها حمايت کردند. در اروپا هم ملتها حمايت کردند، دست به راهپيمايي زدند و با انواع و اقسام راهها و شيوه ها، خواست قلبي خود را نشان دادند. حتّي در داخل کشور ايالات متّحده امريکا هم اين حمايتها ابراز شد. بعد از اين هم اين چيزها ادامه خواهد داشت؛ ليکن دولتها بايد به وظيفه خود عمل کنند. از همه واجبتر، دولتهاي اسلامي و بالاخص دولتهاي عربي هستند.

بيانات در ديدار جمعي از کارگران و معلما�� 11/2/81

 

قطع صادرات يک ماه به صورت نمادين و سمبليک نفت به همه کشورهايي که با اسرائيل روابط حسنه دارند

من اين طور به نظرم مي رسد، از جمله کارهاي مهمّي که دولتهاي عرب مي توانند بکنند اين است که صادر کنندگان نفت از نفت استفاده کنند. اين حرفي که غربيها در دنيا به راه انداخته اند که از سلاح نفت استفاده نکنيد، حرف درستي نيست. نفت مال ملتهاست و بايد به سود خودشان از آن استفاده کنند. امريکاييها از گندم و از محصولات غذايي به عنوان سلاح استفاده کردند؛ در خيلي جاهاي دنيا هم مي کنند. چرا کشورهاي اسلامي و عربي اين حق را نداشته باشند؟ يک ماه - فقط يک ماه - به صورت نمادين و سمبليک، صادرات نفت را به همه کشورهايي که با اسرائيل روابط حسنه دارند قطع کنند. امروز دنيا حرکت را - حرکت کارخانه ها - روشنايي و انرژي را - انرژي برق - و حرارت را، که سه عنصر اصلي زندگي اش است از نفت ما دارد. اگر نفت ما در اختيار آنها قرار نگيرد، حرکت کارخانجات، روشنايي و حرارت متوقّف خواهد شد. مگر اين چيز کمي است؟ دولتهاي عرب به خاطر خودشان اين کار را بکنند. يک ماه - نه اين که دائم - به صورت نمادين به عنوان حمايت از ملت فلسطين اين کار را بکنند، دنيا تکان مي خورد. اين از کارهايي است که مي توانند بکنند.

بيانات در خطبه هاي نمازجمعه 16/1/81

 

قطع تمام روابط و قراردادهاي سياسي و اقتصادي دولتهاي عرب با رژيم صهيونيستي

کار ديگري که مي توانند بکنند اين است که تمام روابط و قراردادهاي سياسي و اقتصادي خودشان را با دولت صهيونيست قطع کنند و هيچ همکاري نکنند. ملتهاي عرب از اين خوشحال خواهند شد. ملتهاي عرب پشت سر آن دولتهايي قرار خواهند گرفت که اين اقدام شجاعانه را بکنند؛ واي به حال آن دولتي که ملتش بفهمد از پشت سر با اسرائيل رابطه اطّلاعاتي و امنيتي و غيره دارد! دولتهاي اسلامي هم موظّفند. آنها هم وظيفه شان کمتر از دولتهاي عربي نيست؛ چون اين قضيه قضيه عربي نيست؛ اين قضيه فراتر از اينهاست؛ يک قضيه انساني و اسلامي است. دولتهاي اسلامي هم هر کدام که تواناييهاي نفتي و امثال آن را دارند، همين طور مي توانند عمل کنند. اين کنفرانسي هم که وزراي خارجه کشورهاي اسلامي در مالزي داشتند، کنفرانس خوبي نبود. البته اظهار موضع و اظهار وجودي کردند؛ اما ضعيف بود. بايستي از اين قويتر اقدام مي کردند. اين همه دولت اسلامي، اين همه کشور اسلامي، برادران مسلمانشان آن طور گرفتار؛ بايد اينها اقدام قويتري مي کردند.

بيانات در خطبه هاي نمازجمعه 16/1/81

 

زنداني کردن رژيم غاصب در درون مرزهاي سرزمين اشغالي

خطِّ کلّي مبارزه با رژيم غاصب بايد اين باشد:

الف - زنداني کردن رژيم غاصب در درون مرزهاي سرزمين اشغالي و تنگ کردن فضاي تنفّس اقتصادي و سياسي آن و گسستن پيوندهاي آن با محيط پيرامونش.

بيانات در مراسم گشايش کنفرانس بين المللي حمايت از انتفاضه فلسطين 4/2/80

 تداوم بخشيدن به مقاومت و مبارزه در داخل فلسطين

ب - تداوم بخشيدن به مقاومت و مبارزه ملت فلسطين در داخل کشورشان و رساندن هرگونه کمکي که به آن نياز دارند، تا تحقّق پيروزي نهايي.

بيانات در مراسم گشايش کنفرانس بين المللي حمايت از انتفاضه فلسطين 4/2/80

منبع: سایت بصیرت


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :