شبکه انديشمندان قم
Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 30877
تاریخ انتشار : 8 مرداد 1392 0:53
تعداد مشاهدات : 1688

از نشانه آشنایی تا گرای جبهه بیگانه

امام خامنه ای(مد ظله العالی) همانند امام(ره)، اهتمام جدی ای برای حفظ مرزهای اعتقادی-سیاسی میان نیروهای خودی با غیرخودی داشته و بر رعایت این مرزبندی همواره تاکید کرده اند، ایشان ایده ای را مطرح فرمودند که موج فرهنگی ای آفرید و خط بطلانی بر تمام تلاش های دشمنان برای ایجاد تفرقه و رسیدن به اهدافش کشید. خودی در تعریف مقام معظم رهبری آن است که دلش برای اسلام می‏تپد؛ دلش برای انقلاب می‏تپد؛ به امام ارادت دارد؛ برای مردم به صورت حقیقی- نه ادّعایی- احترام قائل است.1

خودی و غیرخودی

«خودی‏» در لغت، معادل «آشنا» و «غیرخودی‏» نیز معادل «غریبه‏»، «بیگانه‏» و «ناآشنا» است. در اصطلاح نیز برای تعریف افراد و گروه‏ها به «خودی‏» و «غیرخودی‏»، ملاکی غیر از «آشنا» و «ناآشنا» بودن دخیل است. همین موضوع از سویی، موجب گردیده تا بسیاری از «آشنایان‏» به دلیل دارا نبودن آن ممیزه‏ها، شایستگی اتصاف به «خودی‏» را از دست‏ بدهند و در صف «غیرخودی‏ها» قرار گیرند. از سوی دیگر، سبب گشته است تا بسیاری از «نا آشنایان‏» به لحاظ برخورداری از آن‏شاخص‏ها، از زمره «غیرخودی‏ها» خارج و در شمار «خودی‏ها» درآیند.2

برای این کلمه تعاریف مختلف ارائه شده است:

1. برخی همه انسان‌ها را، 2. برخی هر کسی ایرانی باشد را، 3. برخی هر کس که قانون اساسی را بپذیرد، 4. برخی هر مسلمانی را و 5. بعضی‌ها هر کسی که شیعه است را در دایره خودی‌ها می‌آورند.

اما مناسب‏ترین تعریف این است که خودی کسی است که به اسلام اصیل، ولایت فقیه، اندیشه‏های امام خمینی(ره)، رهبری نظام و تبرّی و مبارزه با دشمنان اسلام و انقلاب، التزام قلبی و عملی داشته باشد. بنابراین تعریف، کسی که هر یک از شرایط یاد شده را نداشته باشد، غیر خودی است.

مقام معظم رهبری: «غیر خودی کسی است که دستورش را از بیگانه می‏گیرد؛ دلش برای بیگانه می‏تپد؛ دلش برای برگشتن آمریکا می‏تپد؛ غیر خودی آن کسی است که از اوایل انقلاب در فکر ایجاد رابطه دوستانه با آمریکا بود. به امام اهانت می‏کرد؛ اما برای آمریکا اظهار علاقه می‏نمود. کسی به امام اهانت می‏کرد، ناراحت نمی‏شد؛ اما اگر کسی به دشمنان بیرون از مرز یا همدستان آن‌ها اهانت می‏کرد، ناراحت می‏شد؛ اینها غریبه‏اند. اسمشان چیست، هرچه باشد.»3

نباید محدوده خودی را آن قدر گسترده و وسیع بگیریم که دشمنان در دایره خودی‏ها قرار گیرند و نباید دایره آن را آن قدر تنگ کنیم که خودی‌های ضعیف را از آن خارج کنیم.4

برخورداری اشخاص و گروه‏ها از ایمانی درست و اتخاذ شیوه‏ای مناسب با آرمان‏های وحیانی که همراه با ولایت‏مداری باشد، سبب «خودی‏» بودن آنان و به وجود آمدن مرزی بین آنان با کسانی خواهد شد که در زمره «غیرخودی‏ها» قرار دارند. در این‏باره، خدای متعال به صورت استفهام انکاری می‏فرماید: «آیا کسانی را که گرویده و کارهای شایسته کرده‏اند، چون مفسدان در زمین می‏گردانیم یا پرهیزگاران را چون پلیدان قرار می‏دهیم؟»5 بر این اساس، آنچه سبب می‏شود تا انسان‏ها به «خودی‏» و «غیرخودی‏» تقسیم گردند، مسائلی از قبیل نژاد، ملیت و آب و خاک نمی‏باشد، بلکه دین‏مداری همراه با ولایت‏پذیری در شکل صحیح آن، ملاک خودی و فقدان این ملاک نشانه غیرخودی است.6

 

 

«ریشه خودی و غیر خودی در اسلام»

خودی و غیر خودی در قرآن

در قرآن کریم، آیات فراوانی وارد شده که پیامبران و طرفداران آن‌ها را از مخالفان جدا کرده و مرز مشخص میان آنان قرار داده است. قرآن کریم می‏فرماید: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا بِطانَه مِنْ دُونِکُمْ لا یَأْلُونَکُمْ خَبالاً؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! از غیر خود، کسی را به دوستی نگیرید که آن‏ها از هرگونه شر و فسادی درباره شما کوتاهی نمی‏کنند.»7 همچنین می‏فرماید: « مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّهِ وَ الَّذینَ مَعَهُ أَشِدّاءُ عَلَى الْکُفّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُمْ؛ محمد(ص) فرستاده خدا است و کسانی که با او می‏باشند، بر کافران سخت دل و با یکدیگر مهربانند».8

از این آیات می‌توان استفاده کرد که اعتقاد به خودی و غیر خودی از ضروریات مسلم همه ادیان است.

خودی و غیر خودی در روایات

در سنت رسول خدا(ص) و ائمه معصومین‏(علیهم السلام) این تقسیم‌بندی وجود دارد. پیامبر(ص) و یارانش، خودی و سران مشرکان و کفار و پیروان آن‌ها غیر خودی محسوب می‌شدند. در دوران اهل بیت(علیهم السلام) نیز مرز بین خودی و غیرخودی به جدی‌ترین شکل وجود داشت. زندان‌ها، تبعیدها، آوارگی‌ها، اسارت‏ها و شهادت‏ها گویای مرز خودی و غیرخودی بود. در کربلا خط اصیل خودی و غیرخودی مشخص شد و مظهر تمام عیار مرز خودی و غیرخودی شیعیان با مسلمانان دیگر بود.

در زمان ائمه(علیهم السلام) شیعیان از خودی و غیرخودی با کلمه «نحن» و «هؤلاء» نام می‏بردند. در زیارت جامعه کبیره نیز مضامین فراوانی از قبیل «فمعکم معکم لا مع غیرکم؛» وجود دارد که تقسیم خودی و غیرخودی از آن‌ها استفاده می‏شود.

امام سجاد(ع) فرمود: «من رغب عنا لیس منا و من لم یکن معنا فلیس من الاسلام فی شیء؛ کسی که از ما روی گردان باشد، از ما نیست و کسی که با ما نباشد، بهره ای از اسلام ندارد».9

تاکید عقل بر مرزبندی

عقل همواره به جدایی سره از ناسره، دوست از دشمن، حق از باطل و صالح از ناصالح حکم می‏کند. از دیدگاه عقل، دفع ضرر محتمل واجب است و مخلوط شدن دوست و دشمن، می‏تواند خطرناک باشد و موجودیت دوستان را به شدت تهدید کند. از این رو، عقل حکم می‏کند که دوستان خود را از دشمنان و وابستگان آن‏ها جدا کنیم تا بتوانیم منافع و مصالح خود را حفظ کرده، خویشتن را از ضربه‏های دشمن در امان داریم.10

مبانی جبهه خودی

اگر بخواهیم با توجه به تعریف مطرح شده مقام معظم رهبری مبانی جبهه خودی را برشماریم، باید گفت این تفکر بر شش اصل بنا شده است و هر کس این اصول را قبول داشته و از آن‌ها تبعیت کند، جزء این جبهه خواهد بود؛ حال در هر جایگاه و مسئولیتی که باشد. با این اوصاف اصول تفکر خودی‌ها عبارتند از:

1. اعتقاد به اسلام ناب 2. پایبندی به نظام مقدس، انقلاب و نظام اسلامی 3. وفاداری به اندیشه‏های امام(ره) 4. اعتقاد و التزام به ولایت فقیه 5. همسویی با فرامین ولی امر مسلمین 6. حب و بغض الهی با دوستان و دشمنان.

بخش قابل توجهی از کشور ما را این گروه تشکیل می‏دهند که در صورت لزوم می‏توانند اوضاع نامطلوب را عوض کنند. البته در دیدگاه مقام معظم رهبری عموم مردم و آحاد ملت همه خودی‌اند، اما جریانات سیاسی، می توانند به دو جبهه تقسیم شوند و به این ترتیب هم جریان خودی داریم و هم جریان غیرخودی.11 و کسانی که مخالف این اصول هستند، جزء جبهه غیر خودی هستند و می‌توان گفت اصول و مبانی غیر خودی‏ها عبارتند از: 1.بی اعتنایی به اسلام 2.ضدیت با اندیشه‏های امام خمینی(ره) 3.ولایت گریزی 4.مخالفت با انقلاب و نظام اصیل اسلامی 5.پیروی از فرهنگ غرب 6.حب و بغض غیر الهی.

پی نوشت‌ها

1. خطبه‏هاى نماز جمعه‏ تهران به امامت مقام معظم رهبرى‏(8/5/1387).

2. واژه‏شناسى، دیدار آشنا، مرداد 1380، شماره 14.

3 . خطبه‏هاى نماز جمعه تهران به امامت مقام معظم رهبرى‏(8/5/1387).

4 . خودی و غیر خودی، محمد رضا اکبری، پیام عترت، 1378،ص 32.

5 . ص/ 28.

6 . واژه‏شناسى، دیدار آشنا، مرداد 1380، شماره 14.

7 . آل عمران/ 118.

8 . فتح/29.

9 . بحار الأنوار، علامه مجلسى، مؤسسة الوفاء بیروت ، لبنان، 1404 ه ق، ج 23 ص 313.

10 . خودی و غیر خودی، 42.

11 . مقام معظم رهبرى در خطبه‏هاى نماز جمعه‏ تهران (8/5/1387).


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :